OXI Day 2014

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους
Αξιότιμους Προέδρους και Εντιμότατα Μέλη των Διοικ. Συμβουλίων
Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες,
Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων
Και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικῆς Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

28η Οκτωβρίου 1940

Το Όχι, ήταν Όχι

Μητροπολίτη Σωτηρίου

Υπερφίαλος εξωτερικός εχθρός της Ελλάδας, με οκτώ εκατομμύρια λόγχες και ιταμότητα ζητεί να κάμει τον περίπατό του στην Ελλάδα και να την σκλαβώσει. Νύχτα ο πρέσβης της Ιταλίας επισκέπτεται τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Μεταξά και του επιδίδει το τελεσίγραφο για να περάσει ο ιταλικός στρατός στην Ελλάδα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζοντας την ομοψυχία, αλλά και το ψυχικό σθένος του ελληνικού λαού, χωρίς περιστροφές απαντάει, ΟΧΙ.

Το όχι αυτό του πρωθυπουργού, ήταν όχι σύσσωμου του ελληνικού λαού. Το όχι αυτό ήταν αληθινό. Ήταν ρεαλιστικό. Ήταν χωρίς καμμιά αμφιβολία.

Με το ΟΧΙ αυτό τα ελληνικά νειάτα βρέθηκαν στις κορυφογραμμές των συνόρων της πατρίδας Ελλάδας. Και δεν ήσαν μόνο τα ελληνικά νειάτα. Ήσαν άντρες και γυναίκες. Ήσαν νέοι και γέροι. Ήσαν ακόμη και τα μικρά παιδιά. Όλοι συνετάχθησαν. Πολέμησαν σαν μια οικογένεια. Ψύχραιμα, συστηματικά, αποτελεσματικά.

Τα οκτώ εκατομμύρια λογχών του Μουσολίνι δεν κατάφεραν να πατήσουν στην Ελλάδα. Τέτοιος ήταν ο ηρωϊσμός των Ελλήνων, που ανάγκασε τον πρωθυπουργό της Αγγλίας Γουίστον Τσώρτσιλ να ειπεί τούτο το ιστορικό: “Από εδώ και πέρα δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σάν Έλληνες”.

Όταν οι Έλληνες του 1940 είπαν αυτό το περίφημο ΟΧΙ, που ήταν πραγματικό όχι και ΄τόσο αποτελεσματικό, είχαν για παράδειγμα ένα άλλο όχι. Το όχι του “Μολών λαβέ” των αρχαίων Ελλήνων. Το Μολών λαβέ του Λεωνίδα και των τριακοσίων του, ήταν ο δάσκαλος τω Ελλήνων του 1940 για το δεύτερο ένδοξο όχι.

Τα στρατευμένα νειάτα της Ελλάδας τραγουδούσαν και τραγουδούν: “Στρατός, φτερά και ναυτικό, κρατούν γερά την λόγχη, για ν’ απαντήσουν στον εχθρό το τρίτο μέγα όχι”. Και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία πως αν εξωτερικός εχθρός απειλήσει την ακεραιότητα και την ελευθερία της Ελλάδας, τα παιδιά της θα απαντήσουν με το τρίτο μέγα ΟΧΙ. Θα θυσιαστούν για την πατρίδα και την ελευθερία και θα νικήσουν.

Να έλθουμε τώρα στα δικά μας τα πράγματα. Εμείς είμαστε ομογενείς. Δεν ζούμε στην Ελλάδα. Ζούμε στον Καναδά. Γιορτάζουμε το ένδοξο ΟΧΙ του 1940. Πρέπει κι εμείς να έχουμε ένα ΟΧΙ. Το ΟΧΙ το δικό μας είναι διαφορετικό. Δεν είναι περιστασιακό. Είναι και πρέπει να είναι μόνιμο.

Το ΟΧΙ το δικό μας είναι μόνιμο ΟΧΙ. ΟΧΙ στην αφομίωση. ΟΧΙ στην χαλάρωση. ΟΧΙ στην απεμπόληση του ελληνικού μας φρονήματος. Της Ελληνορθόδοξης πίστης μας. Του Ελληνοχριστιανικού μας χαρακτήρα.

Το ΟΧΙ το δικό μας, για να είναι πραγματικό ΟΧΙ, πρέπει να συνοδεύεται από το ΝΑΙ. ΝΑΙ στο Ελληνορθόδοξο φρόνημα. ΝΑΙ στην δημιουργία εκκλησιών και κοινοτήτων. ΝΑΙ στην δημιουργία και την καλή λειτουργία Ελληνορθοδόξων σχολείων. ΝΑΙ στην δημιουργία πολιτιστικών κέντρων και παντός είδους φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. ΝΑΙ στην αρμονική συνεργασία όλων των δυνάμεων της Ομογένειας, ώστε η Ομογένεια να προχωρεί απρόσκοπτα. Να προοδεύει. Να μεγαλουργεί. Αυτό το ΟΧΙ και αυτό το ΝΑΙ, πρέπει να είναι το διακριτικό γνώρισμα της Ομογένειάς μας.

Ο Χριστός μάς είπε “Εστω δε το ναί, ναί και το ού, ού”. Καλώ όλους σας να γιορτάσουμε το ένδοξο όχι του 1940 με ένα συνεχές δικό μας ΟΧΙ, σε όλα τα αρνητικά και με ένα συνεχές δικός μας ΝΑΙ, σε όλα τα θετικά.

Ζήτω το Μολών λαβέ των αρχαίων Ελλήνων! Ζήτω το ένδοξο ΟΧΙ του 1940! Ζήτω το συνεχές ΟΧΙ της Ομογένειας στα αρνητικά! Ζήτω το συνεχές ΝΑΙ της Ομογένειας στα θετικά! Ζήτω η Ελλάδα! Ζήτω ο Καναδάς!

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Metropolis1

To the Reverend Fathers,
Honourable Presidents and
Esteemed members of the Community Councils,
Philoptochos Societies, Teachers, Students and
Youth of our Communities,
And the entire Plenitude of our
Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

October 28, 1940

When No, Meant No

By Metropolitan Sotirios

The arrogant and overbearing Axis foe of Greece, with eight million bayonets and shameless insolence, demands entry into Greece in order to enslave her. In the middle of the night, the Ambassador of Axis Italy calls upon the Greek Prime Minister Metaxas and delivers the ultimatum of Mussolini: allow the Italian army to enter and occupy Greece, or there will be war. The Greek Prime Minister, knowing that his countrymen would be united in their response, and knowing as well the fortitude of the Greek people, bluntly replies with the famous “NO” to this threatened aggression.

This immediate response of “NO” by the Prime Minister, represented the resounding “no” of the entire Greek nation. This “no” was genuine, authentic and realistic. It was given without any doubt or second thought.

With this brave response to the enemy, the Greek youth rushed to defend their motherland, and found themselves on the ridges and mountain tops of their northern border with Albania. It was not only the Greek young people who answered the call to duty, but also men and women; young and old; even young children. All were enlisted to defend their country. They fought back like one united family – coolly, systematically, and effectively.

The eight million soldiers of Mussolini failed to trample on and defeat Greece. Such was the heroism of the Greeks, that the Prime Minister of England, Winston Churchill, historically exclaimed: “From now on, we will not say that Greeks fight like heroes, but that heroes fight like Greeks.”

When the Greeks in 1940 uttered this famous NO, which was an authentic and effective response, they had a previous example and precedent to follow. This was the famous “Molon lave” — “Come and try to overtake us” — of the ancient Spartans. This “Molon lave” of Leonidas and his three hundred Spartans was the definitive answer that inspired the Greeks of 1940 to respond to their foe in the same manner with their glorious “NO”.

The brave young Greek warriors went into battle singing: “The Army, Air Force and Navy hold firm their swords and lances; so that they can resolutely respond to their enemy, with a resounding third “NO” to their aggression.” There can be no doubt that if an external enemy threatens the territorial integrity and the freedom of Greece today, her young people will respond “NO” again for the third time in history. They will sacrifice themselves for their country, for freedom, and they will be victorious over their enemies.

Let us now come to our own matters. We are Greeks living outside of Greece. We now live and thrive in Canada. We celebrate this glorious Anniversary of the historic “NO” rendered in 1940. We, too, should have the opportunity to say a “NO”. But our “NO” is very different. It is not transient or meant to be said just once.

This “NO” of ours must be permanent and on-going. We must say: NO to assimilation. NO to laxity. NO to selling out and betraying our Greek mind-set, character and convictions. NO to denying our Greek Orthodox faith. NO to betraying our Hellenic-Christian identity.

In order for our “NO” to be real and to mean something, it must also be accompanied by our “YES” to other important issues. We must say: YES to our Greek Orthodox character and identity. YES to the establishment of Churches and Communities. YES to the creation and proper functioning of Greek Orthodox schools. YES to the building of cultural centers and all other philanthropic institutions. YES to the harmonious cooperation of all the dynamic elements, institutions and organizations of our Greek diaspora here in Canada, so that we as one Greek family, may continue to advance and progress smoothly and without any obstacles. We must continue to succeed. To do great things. The ability to say NO where it counts, and YES when we must, should be the distinctive characteristic by which our Omogenia is known here in Canada and throughout the world.

Christ told us “Let your yes be yes and your no be no”. I invite and encourage all of you to celebrate this glorious Anniversary of the “OXI” of 1940 with our own continuous “NO” to all things negative, and a continuous “YES” to all things positive.

Long live the “Molon lave” of the ancient Greeks! Long live the glorious response of “NO” in 1940! Long live the continuous “NO” of our Omogenia to all things negative! Long live our continuous “YES” to all things positive! Long live Greece! Long live Canada!

With fatherly love and blessings,

Metropolitan Archbishop Sotirios

Primate of the Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

Comments are closed.