March 25th

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους,
Εντιμοτάτους Προέδρους και Αξιότιμα Μέλη των Δ.Σ.,
Φιλοπτώχους Αδελφότητες,
Διδασκάλους, Διδασκάλισσε­­­ς, Μαθητές και Μαθήτριες,
Νεολαία των Κοινοτήτων και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικής Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

Ελευθερία τότε και τώρα

Εγκύκλιος 25ης Μαρτίου

Μητροπολίτη Σωτηρίου

Eίναι παραδεκτό απ’ όλους, ότι πολυτιμότερο αγαθό απ’ την ελευθερία δεν υπάρχει. Άνθρωπος χωρίς ελευθερία υποφέρει. Τυραννιέται. Δεν λογίζεται καν άνθρωπος.

Για ποια όμως ελευθερία μιλάμε; Κυρίως και πρωτίστως για την προσωπική, ατομική ελευθερία. Και βεβαίως για την εθνική ελευθερία. Για την θρησκευτική ελευθερία. Για την πολιτική ελευθερία.

Ο πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που είναι κυρίαρχος του εαυτού του. Κυβερνά τον εαυτό του και δεν κυβερνιέται από τα πάθη του. Όποιος νικά τον εαυτό του, απολαμβάνει όλες τις άλλες νίκες.

Η εθνική ελευθερία είναι βασική. Ήλθε όμως στο προσκήνιο, όχι από την αρχή, αλλά αργότερα. Όταν ιδρύθηκαν τα έθνη.

Η θρησκευτική ελευθερία, έγινε και αυτή αργότερα αναγκαία. Όταν ιδρύθηκαν οι θρησκείες. Όταν ο άνθρωπος εγκατέλειψε την πίστη στο Θεό και ίδρυσε θρησκείες. Όταν ο άνθρωπος έχασε την προσωπική του σχέση με τον Θεό.

Η πολιτική ελευθερία είναι υψίστης σημασίας. Έχεις εθνική ελευθερία, δηλαδή ελευθερία του έθνους, αλλά δεν έχεις πολιτική ελευθερία. Δηλαδή ελευθερία του πολίτη. Δεν είναι σκλαβωμένο το έθνος σε αλλοεθνείς, αλλά είναι σκλαβωμένος ο πολίτης στον δικτάτορα ή στον κακό κυβερνήτη.

Πραγματική ελευθερία είχε ο άνθρωπος όταν βγήκε από τα χέρια του Δημιουργού του. Δυστυχώς, απεμπόλησε την ελευθερία του αυτή αντί πινακίου φακής. Υποδουλώθηκε στον εαυτό του. Στα πάθη του.

Είναι παράδοξο, αλλά ο άνθρωπος έχει πραγματική ελευθερία όταν υπακούει στον Θεό. Ο Θεός δεν έχει καμία ανάγκη για τον εαυτό του. Και όταν σκέπτεται για τον άνθρωπο, έχει πάντοτε στο νου Του, το καλό του ανθρώπου.

Με την πτώση του ο άνθρωπος σκλαβώθηκε στον εαυτό του. Στα πάθη του. Στην αμαρτία του. Μόνος του δεν μπορούσε να ελευθερωθεί. Ήλθε ο Δημιουργός του στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Μονογενής Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος. Φόρεσε την ανθρώπινη σάρκα, για να ελευθερώσει τον άνθρωπο. Εικοσιπέντε του Μάρτη, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, φανερώνει στην Παναγία το θέλημα του Θεού. Ενσαρκώνεται ο Θεός. Θυσιάζεται ο Χριστός για τον άνθρωπο. Δίδει ξανά στον άνθρωπο την ελευθερία του. Του ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του Παραδείου. Και πλέον ο άνθρωπος, κάνοντας χρήση της ελευθερίας του, μπορεί να γίνει κάτοικος του Παραδείσου για πάντα.

Το περιμένει αυτό ο Θεός. Θα γίνει όμως πραγματικότης, εάν ο άνθρωπος κάνει καλή χρήση της ελευθερίας του. Εάν δεν επανασκλαβωθεί στα πάθη του. Εάν δεν χάσει στο διάβα της ζωής του την προσωπική του σχέση και επαφή με τον Θεό.

Η 25η Μαρτίου του 1821 είναι ορόσημο για την δική μας εθνική ελευθερία. Την χάσαμε στις 29 του Μάη του 1453. Την χάσαμε γιατί μας ζήλεψαν και μας πολέμησαν άνθρωποι όχι καλοί. Και ήσαν πολλοί οι εχθροί. Οι βασικότεροι όμως ήσαν δύο. Οι Σταυροφόροι και οι Σαρικοφόροι. Και οι ίδιοι δεν ήμασταν άμοιροι ευθύνης.

Επανακτήσαμε την εθνική μας ελευθερία με την Επανάσταση του 1821. Με τις πραγματικές θυσίες των προγόνων μας της εποχής εκείνης. Με την επιστροφή των προγόνων εκείνων στην πραγματική ελευθερία, στην προσωπική σχέση με τον ίδιο τον Θεό. Επολέμησαν και θυσιάστηκαν για του Χριστού την πίστη την αγία και για της Πατρίδας την ελευθερία.

Η Ελλάδα σήμερα είναι εθνικά ελεύθερη. Έχει όμως ο κάθε Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται, θρησκευτική ελευθερία, πολιτική ελευθερία, προσωπική ελευθερία;

Η οικονομική κρίση στην Πατρίδα μας Ελλάδα, αποδεικνύει ότι κάπου ο Έλληνας έχασε και την πολιτική του ελευθερία και την θρησκευτική του ελευθερία και την προσωπική του ελευθερία. Το πάθημα θα γίνει μάθημα. Όταν ο κάθε Έλληνας αποκτήσει την προσωπική του ελευθερία, δηλαδή ελευθερωθεί από τα πάθη του, όταν όλοι οι Έλληνες έχουν την προσωπική τους ελευθερία, τότε συνολικά και η Ελλάδα, θα απολαμβάνει την ελευθερία της και την ευημερία της.

Μη προσπαθούμε να ρίξουμε την ευθύνη όλη στους άλλους. Οι εχθροί βέβαια υπάρχουν. Όχι μόνον υπάρχουν, αλλά και καραδοκούν. Καραδοκούν να μας ιδούν να χάσουμε την προσωπική μας ελευθερία και ύστερα εκείνοι να μας αρπάξουν κάθε ελευθερία. Την μεγαλύτερη ευθύνη, την φέρνομε εμείς. Και όταν έχομε την εθνική μας ελευθερία και δυσπραγούμε, ολόκληρη την ευθύνη την φέρνομε εμείς.

Γιορτάζοντας εφέτος την 25η Μαρτίου σαν θρησκευτική γιορτή και σαν εθνική γιορτή, καλώ όλους σας να ανανήψομε. Να συνειδητοποιήσομε τα είδη της ελευθερίας που ανέφερα παραπάνω. Να συγκρίνομε την ελευθερία που είχαμε όταν δεν είμαστε δούλοι των παθών μας. Την ελευθερία και την ευτυχία την οποία είχαμε πριν χάσομε την εθνική μας ελευθερία. Να γιορτάσομε, γιατί έχομε την εθνική μας ελευθερία. Να επαγρυπνούμε για να έχομε την θρησκευτική ελευθερία, την πολιτική ελευθερία, την προσωπική ελευθερία και ποτέ να μη χάσομε την εθνική μας ελευθερία.

Εμείς που ζούμε στον Καναδά, έχομε εθνική και θρησκευτική και πολιτική ελευθερία. Το άν έχομε προσωπική ελευθερία, ο καθένας το ξέρει μόνος του.

Εύχομαι, η Παρθένος Μαρία, πάντοτε να μεσιτεύει για μας. Ο Σαρκωθείς Χριστός, να ζει μέσα μας. Η Πατρίδα μας Ελλάδα να έχει πάντοτε εθνική, θρησκευτική, πολιτική και προσωπική ελευθερία για τον πολίτη. Όλοι μας να ζούμε ελεύθεροι. Να ευγνωμονούμε τους ήρωες προγόνους μας που θυσιάστηκαν και μας έδωκαν την εθνική μας ελευθερία. Να ζούμε συμφιλιωμένοι με τον Θεό. Να έχομε προσωπική σχέση μαζί του. Να είμαστε πραγματικοί άνθρωποι. Να αναπνέομε και να ζούμε την ελευθερία μας. Να συνειδητοποιούμε, ότι βάση κάθε άλλης ελευθερίας, είναι η προσωπική μας ελευθερία.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Metropolis1

Reverend Fathers, Honourable Presidents,
Esteemed Members of the Community Councils
Philoptochos Societies, Teachers, Students, & Youth
And to the entire plenitude of our Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

Freedom then and now

March 25th Encyclical

By Metropolitan Sotirios

It is a fact accepted by all that a more precious thing than freedom does not exist. A person who is not free suffers. He is oppressed. He is not even considered a human being by those who oppress him.

For which freedom do we speak of? First and foremost, we speak of personal freedom. Of course, we also speak of ethnic freedom. Of religious freedom. Of political freedom.

The person who is truly free is the one who is master of himself. He governs himself and is not controlled by his passions. Whoever is master of himself enjoys all the other victories that come with it.

Ethnic freedom is fundamental. This came to the forefront recently, and not from the beginning. This became a fact when the nations were established.

Religious freedom also became a necessity later on. This took place when religions were founded. When humanity lost faith in God and created these religions When man lost his personal relationship with God.

Political freedom is of utmost importance. You have ethnic freedom; that is, a country has its freedom. But in some cases, you are not free within the political system of one’s country – in other words, the political freedom of the citizen. The nation is not enslaved to other countries, but the citizen is enslaved to the dictator or to the bad ruler.

Man had true freedom when he was created by the hands of the Creator. Unfortunately, he relinquished his freedom for material nourishment. He became a slave to himself. To his passions.

It is a great wonder, but man only has true freedom when he follows the will of God. God has no need of this for Himself. Yet, whenever He thinks of man, He deals with him as a Father for His children, always thinking what is best for them.

With the fall of man, humanity became a slave to himself; to his passions; to his sins. He could not be freed by himself. The Creator came in the Person of Christ. The Only-Begotten Son of God became a man. He took on human flesh to free man. On this day of the Annunciation, the Archangel Gabriel revealed the Will of God the Most-Holy Theotokos and Ever-Virgin Mary. God became man. Christ sacrificed Himself for humanity. He gave humanity its freedom once again. He opened wide the doors of Paradise. From then on, man was able to gain access to Paradise through the proper use of his freedom and could then become a citizen of Paradise forever.

This is what God awaits from us. This will only become a reality, however, if man uses his freedom correctly. If he does not become enslaved to his passions. If, during the course of his life, he does not lose his personal relationship and contact with God.

March 25th,1821 is a landmark for our national freedom. We lost it on May 29, 1453. We lost it because malevolent people were jealous of us and fought us in war. The enemies were many, two being the most prominent: the Crusaders and the Ottomans. We ourselves were not without blame.

We gained our national freedom during the Revolution of 1821; with the true sacrifices of our forebearers during that time; with the return of our forebearers to true freedom, to the personal relationship with God Himself. They fought and sacrificed themselves for the holy faith of Christ and for the freedom of their Motherland.

Greece today has ethnic freedom. Yet, does every Greek (wherever he or she may be in the world) have religious freedom, political freedom and personal freedom?

The financial crisis in our homeland Greece proves that the Greek has lost his political, religious and personal freedoms. The experience will become a lesson. When every Greek acquires his personal freedom (that is, freedom from his passions), when all Greeks have their personal freedom, then Greece as a whole will enjoy its freedom and its prosperity.

Let us not try to put all the blame on others. Of course, enemies exist. They not only exist, but they also lurk around us. They lurk around us to see us lose our personal freedom, so they may seize away from us every freedom. The greatest responsibility, though, is borne by us. And when we have our national freedom and we waste it away, we bear all the responsibility.

As we celebrate March 25th this year as a religious and national holiday, I call upon all of us to mend our ways; to clearly understand the blessings of freedom that I mentioned above; to compare the freedom that we had when we were not slaves to our passions – the freedom and the joy we had before we lost our national freedom. Let us celebrate, because we have our national freedom. Let us be vigilant to retain our religious freedom, our political freedom, our personal freedom and may we never lose our ethnic freedom.

We who live in Canada have ethnic, religious and political freedom. Whether or not we have personal freedom, this can only be answered by each person individually.

I pray that the Virgin Mary always intercedes for us. May the Incarnate Christ always abide within us. May our Motherland Greece always have ethnic, religious, political and personal freedoms for its citizens. May we all live free. We should always be thankful to our heroic forebearers who sacrificed themselves in order that we may enjoy our national freedom. May we live reconciled to God. May we have a personal relationship with Him. May we become true human beings, in every sense of the word. May we live and breathe our freedom. May we understand that the basis of every other freedom is our personal freedom.

With fatherly love and fervent prayers,

+ Metropolitan Archbishop Sotirios

Head of the Greek Orthodox Church in Canada

Comments are closed.