March 25th, 2017

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους,
Εντιμοτάτους Προέδρους και Αξιότιμα Μέλη των Δ.Σ.,
Φιλοπτώχους Αδελφότητες,
Διδασκάλους, Διδασκάλισσε­­­ς, Μαθητές και Μαθήτριες,
Νεολαία των Κοινοτήτων και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικής Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

Δεν είναι εύκολες οι θύρες…
Εγκύκλιος 25ης Μαρτίου 1821

Μητροπολίτη Σωτηρίου

Ο εθνικός μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός, στον εθνικό μας ύμνο, εξυμνεί θαυμάσια την ελευθερία. Μιλάει όμως και για ένα σωρό άλλα πράγματα. Σε ένα στίχο του ποιήματός του λέει: «Δεν είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί».

Είναι χιλιοειπωμένο. Η ελευθερία είναι το θεόσδοτο αγαθό. Είναι το χαρακτηριστικό της τελειότητας του ανθρώπου. Χωρίς ελευθερία ο άνθρωπος δεν είναι τέλειος.

Ο άνθρωπος πρέπει να έχει, τουλάχιστον, πολιτική ελευθερία, οικονομική ελευθερία και θρησκευτική ελευθερία. Χωρίς πολιτική ελευθερία είναι σκλάβος. Χωρίς οικονομική ελευθερία, άλλοι τον διαφεντεύουν, άλλοι κινούν τα νήματα. Χωρίς θρησκευτική ελευθερία είναι καμπουριασμένος και δεν μπορεί να κοιτάξει τον ουρανό.

Το 1453 οι πρόγονοί μας έχασαν κάθε ελευθερία. Πολιτική, οικονομική και θρησκευτική. Προσπάθησαν να επανακτήσουν την ελευθερία τους, αλλά δεν ήταν εύκολο. Ζητούσαν βοήθεια από παντού, αλλά κανένας δεν τους έδινε σημασία. Γι’ αυτό γράφει ο ποιητής «Δεν είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί».

Υπέφεραν πολλούς αιώνες. Τελικά τα κατάφεραν. Το 1821 κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθεις για να αποκτήσουν ξανά την ελευθερία τους και με την Χάρη του Θεού το πέτυχαν.

Παρ’ όλα τα τόσα βάσανά τους στα τετρακόσια χρόνια της σκλαβιάς, γνώση δεν έβαλαν. Μελετώντας σωστά την ιστορία θα ιδούμε, ότι οι Έλληνες δεν εκτιμήσαμε την ελευθερία μας όσο έπρεπε. Δεν αποκτήσαμε την ταπείνωση και την σύνεση που μεγαλουργούν. Κάναμε πολλές φορές μεγάλα λάθη που μας οδήγησαν μέχρι το χείλος του γκρεμού.

Στην σημερινή Ελλάδα έχουμε τυπική πολιτική ελευθερία. Δεν έχουμε οικονομική ελευθερία και μόνοι μας πάμε να καταργήσουμε την θρησκευτική ελευθερία. Ενεργούμε χωρίς ταπείνωση και σύνεση. Θα είμαστε άξιοι της τύχης μας, αλλά τι θα φταίνε οι απόγονοί μας.

Εμείς ζούμε στον Καναδά. Τα πράγματα εδώ είναι πολύ καλύτερα απ’ ότι είναι στην πατρίδα Ελλάδα. Γιορτάζουμε πάλι εφέτος με εθνική υπρηφάνεια την παλιγγενεσία μας Αξίζει να την γιορτάσουμε. Να την γιορτάσουμε με δοξολογίες, με γιορτές, με παρελάσεις, με χορούς με ξεφαντώματα. Να μην ξεχάσουμε την ταπείνωση και την σύνεση. Γιατί κι εδώ, από μερικούς ακούγονται φωνές έξαλλες και γίνονται ενέργειες, όχι άξιες της ελευθερίας μας και του ελληνικού μας ονόματος.

Ό,τι κι αν γίνεται. Ό,τι κι αν μερικοί ανεγκέφαλοι κάνουν, «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». Ναι, αλλά είναι ανάγκη να υποφέρει; Είναι ανάγκη κάθε λίγο και λιγάκι να κατηφορίζει και μετά με πολύ κόπο να ξαναβγάζει τον ανήφορο; Απαιτείται ηρωϊσμός ανά πάσα στιγμή. Οι δύο κολόνες του ηρωϊσμού είναι η ταπείνωση και η σύνεση.

Την πνευματική του ελευθερία ο άνθρωπος την έχασε με την παρακοή του και διώχθηκε από τον παράδεισο. Ο Πανάγαθος Θεός τού έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία. Στον Ευαγγελισμό της Παναγίας ανήγγειλε, ότι θα έστελνε τον Μονογενή Του Υιό, τον Ιησού Χριστό, τον Αληθινό Θεό, τον πραγματικό Μεσσία, τον Μόνο Λυτρωτή και Σωτήρα του κόσμου, για να αποκτήσει ξανά ο άνθρωπος την ελευθερία του και να μπορεί να επιστρέψει στον παράδεισο. Από τότε ο καθένας μας έχει την ελευθερία του και τη δυνατότητα να επιστρέψει στον παράδεισο και εξαρτάται από τον καθένα μας εάν θα κάνει καλή χρήση αυτής της ελευθερίας. Χρειάζεται ειλικρινής πίστη στο Θεό, ειλικρινής διάθεση και σταθερή απόφαση να ακολουθήσουμε τον Θεάνθρωπο Ιησού και να κάνουμε πάντοτε το θέλημά Του, ώστε όχι μόνο να μη χάσουμε την δεύτερη ευκαιρία της σωτηρίας μας, αλλά και να βαδίζουμε επί του ασφαλούς την οδό της επιστροφής στην αγκαλιά του Θεού.

Ελληνες και Ελληνίδες. Ελληνορθόδοξοι του Καναδά. Εγκολπωθείτε την ταπείνωση και την σύνεση. Γιορτάστε με την ψυχή σας την εθνική παλιγγενεσία. Την ελευθερία. Γιορτάστε τον Ευαγγελισμό της Παναγίας μας. Ανοίξτε τις καρδιές σας να λάβετε την χάρη και την ελευθερία που σας προσφέρει ο Θεός. Ευχαριστήσατε την Παναγία, Μητέρα του Χριστού μας, που μας έφερε τον Ελευθερωτή, αλλά και που σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας μας είναι δίπλα μας και μας βοηθεί ως Υπέρμαχος Στρατηγός.

Προσευχηθείτε θερμά, ώστε ο Παντοδύναμος Θεός να δίδει ταπείνωση και σύνεση σ’ αυτούς που κρατούν τις τύχες του Ελληνισμού στα χέρια τους. Οπουδήποτε κι αν είναι αυτοί. Στην πατρίδα Ελλάδα, στον Καναδά ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του κόσμου. Ο απανταχού Ελληνισμός είναι ένα σώμα. Έχει μία ψυχή. Ελληνική. Έχει μία πίστη. Ορθόδοξη.

Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821. Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω ο Καναδάς. Ζήτω η ελευθερία.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Metropolis1

Reverend Fathers, Honourable Presidents,
Esteemed Members of the Community Councils,
Philoptochos Societies, Teachers, Students and Youth,
And to the Entire Plenitude of our Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

The Doors to Freedom Are Not Easily Opened
Encyclical for March 25th 1821

By Metropolitan Sotirios

Dionysios Solomos, the famous Greek poet, praises freedom in the national anthem of Greece in an admirable way. He also speaks about an array of other subjects. In one of the verses he says, “The doors do not easily open when need knocks on them.”

It has been said a thousand times that freedom is a God-given gift. It is an important characteristic of man’s perfection. Without freedom, man cannot be perfect.

Every person must have, at the very least, the right to political, economic and religious freedom. Without political freedom, a person becomes a slave. Without economic freedom, other people control him and “pull the strings” in his life. Without religious freedom, he becomes a proverbial hunchback, not able to look upon the heights of heaven.

Our Greek ancestors lost every freedom in 1453: political, economic and religious. They tried to reclaim their freedom but it was not easy. They asked help from everywhere but their plight was ignored. This is the reason why the poet wrote the aforementioned verse, “The doors do not easily open when need knocks on them.”

They suffered for many centuries but in the end, they achieved their goal. They made superhuman efforts in 1821 to reclaim their freedom and by the grace of God they were successful.

Yet, despite the many difficulties they faced during their four hundred years of slavery, it appears they did not learn from it. History shows that Greeks did not appreciate their freedom as they should have. We did not acquire the virtues of humility and prudence that are so important to being successful. Many times, we made great mistakes that brought us to the edge of the cliff.

In modern Greece, we have typical political freedom. We do not enjoy economic freedom and, of our own volition, we are on a path to abolishing our religious freedom. We act without humility and prudence. We will indeed be worthy of our fate, but why should our descendants pay the price for our mistakes?

We live in Canada, where things are much better than life in our Motherland. We celebrate Greek Independence Day once again this year with pride. It is proper and right for us to celebrate, to commemorate the day with doxologies, feasts, parades, dances and other festivities. In all this, though, we must never forget humility and prudence, because even here, frantic voices are heard and actions are taken that are not worthy of the principles of our freedom and our Hellenic ideals.

Whatever happens, whatever some mindless people might do, “Greece never dies.” While this is true, we must ask: Should Greece suffer? Is it necessary that Greece falls down every so often only to get up again after great effort? The thing required is heroism at every moment, and the two pillars of heroism are humility and prudence.

Man lost his spiritual freedom when he disobeyed God’s commandment and was exiled from paradise. The All-Merciful God gave him a second chance though. At the Annunciation of the Theotokos, He announced that He would send His Only-Begotten Son, Jesus Christ, the True God, the Messiah, the only Redeemer and Saviour of the world, so that man would regain his freedom and be able to return to paradise. Each one of us from that moment had the ability and freedom to return to paradise and it is up to each one of us to make good use of our freedom. What we need is sincere faith in God, a good will and a firm resolve to follow the God-man Jesus Christ and always do His will, so that we do not lose our second chance at salvation, but are able to walk safely on the path that leads us back into the loving embrace of God.

Greek Orthodox Christians of Canada: Embrace humility and prudence. Celebrate Greek Independence Day, indeed freedom itself, with all your soul. Celebrate the Annunciation of our Theotokos. Open your hearts to receive the grace and freedom that God is offering. Thank the Theotokos who brought us Christ the Redeemer and who throughout our history stood beside us and helped us as the Champion General.

Pray fervently that our Almighty God will grant humility and prudence to those who hold the future of Hellenism in their hands, whether they are in Greece or in Canada, or in any other part of the world. Greeks everywhere are one body. One soul. One faith.

Long live March 25, 1821! Long live Greece! Long live Canada! Long live freedom!

With fatherly love and fervent prayers,

Metropolitan Archbishop Sotirios of Toronto (Canada)

Comments are closed.