Ecclesiastical New Year

Σεπτέμβριος 2012

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους
Εντιμοτάτους Προέδρους και Αξιότιμα Μέλη των Διοικ. Συμβουλίων
Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες,
Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων
και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικῆς Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

Καιρός για αλλαγή

Μητροπολίτη Σωτηρίου

Κουραστήκαμε. Μπουχτίσαμε. Αγανακτήσαμε. Δεν πάει άλλο. Καιρός για αλλαγή.

Η οικονομική κρίση μάς συνθλίβει. Τα λάθη μας μάς πλακώνουν. Το βάρος της αμαρτίας μάς κυρτώνει. Μάς καμπουριάζει. Μάς υποχρεώνει να βλέπουμε μόνο προς την γη. Δεν μάς επιτρέπει να βλέπουμε προς τον ουρανό. Δεν πάει άλλο. Πρέπει να αποτινάξουμε αυτόν τον ζυγό. Ζήσαμε σάν να είμαστε μόνο γήινοι. Ξεχάσαμε την καταγωγή μας. Ξεχάσαμε από που ήρθαμε και που πηγαίνουμε. Χάσαμε τον προσανατολισμό μας. Δεν βλέπουμε τον αληθή προορισμό μας. Καιρός για αλλαγή.

Οι υποσχέσεις της πλουτοκρατίας για επίγειο παράδεισο απεδείχθησαν ψεύτικες. Πολλοί κυβερνήτες, αντί να είναι υπουργοί, υπηρέτες του λαού, έγιναν τύραννοι. Ζουν σε χλιδή. Σπαταλούν το βιό μας κι εμείς υποφέρουμε. Στενάζουμε. Φυτοζωούμε. Καιρός για αλλαγή.

«Oὐκ ἔχοµεν ὧδε µένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν µέλλουσαν ἐπιζητοῦµεν.» Τι φωνή είναι αυτή; Από πού προέρχεται; Τίνος φωνή είναι;

Προέρχεται από τον ουρανό. Είναι η φωνή του ουρανοβάμωνος Παύλου. Πρέπει να την προσέξουμε.

Ξέρουμε ποιοι εἴμαστε; Ξέρουμε ποιος μάς έφτιαξε; Ξέρουμε από τι μάς έφτιαξε; Ξέρουμε τα συνθετικά μας; Ξέρουμε, γιατί ο Δημιουργός μας μάς προόρισε;

Κάπου στον δρόμο, χάσαμε τον δρόμο. Ξεχάσαμε, ότι δεν είμαστε μόνο ύλη, αλλά και πνεύμα. Ξεχάσαμε, ότι δεν είμαστε μόνιμοι κάτοικοι της γης. Ξεχνούμε, ότι υπάρχει θάνατος. Ξεχνούμε ακόμη, ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Δεν ενθυμούμαστε, ότι ο θάνατος είναι απαρχή νέας ζωής. Ο θάνατος είναι η πύλη που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Στην καθαρότερη ζωή. Στην πνευματικότερη ζωή. Στην καλύτερη μέθεξη στην δόξα και την την μακαριότητα του Δημιουργού μας Θεού.

Στην αρχή της καινούργιας χρονιάς καλώ τον καθένα σας να σκεφθούμε  και να πάρουμε στα σοβαρά το νέο σύνθημά μας «οὐκ ἔχοµεν ὧδε µένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν µέλλουσαν ἐπιζητοῦµεν.»

Να ισοζυγίσουμε και να ισορροπήσουμε την σωματική και πνευματική ζωή μας. Να μη αδικήσουμε την ουράνια και την επίγεια υπόστασή μας. Να ζούμε εργαζόμενοι επί της γης, αλλά κατεργαζόμενοι συγχρόνως τα της ουράνιας ζωής μας. Η ψυχοσωματική μας υπόσταση απαιτεί αυτή την ισορροπία. Μόνο με αυτή την ισορροπία θα βρούμε πραγματική ευτυχία.

Και τώρα το πρακτικό μέρος. Για την ισορροπία αυτή που φέρνει ευτυχία, κάμε το σπίτι σου εκκλησία. Η οικογένεια να προσεύχεται μαζί. Να τρώει μαζί. Να διασκεδάζει μαζί. Να πηγαίνει στην εκκλησιά κάθε Κυριακή και μεγάλη γιορτή μαζί.

Τα παιδιά να φοιτούν στο κατηχητικό σχολείο. Πουθενά αλλού δεν θα μάθουν την ορθόδοξη πίστη μας, για την ουράνια και επίγεια υπόστασή μας.

Όλα τα παιδιά να φοιτούν στα ελληνικά σχολεία, απογευματινά, σαββατιανά αλλά κυρίως ημερήσια. Οι γονείς να ξοδεύουν τα λεφτά τους για την σωστή μόρφωση των παιδιών τους. Τι θα τα κάνεις τα λεφτά αν χάσεις τα παιδιά σου στα ναρκωτικά, στην ασωτεία, στην αμαρτωλή ζωή;

Όλοι μας να ζούμε στη γη, αλλά να σκεφτόμαστε και τον ουρανό. Γιατί αληθώς«οὐκ ἔχοµεν ὧδε µένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν µέλλουσαν ἐπιζητοῦµεν.»

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Metropolis1

September 2012

Reverend Fathers, Honourable Presidents,
Esteemed Members of the Boards of Directors,
Members of the Philoptochos Societies,
Teachers, Students, Youth of the Communities and to the
Entire Plenitude of the Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

Time for Change

By Metropolitan Sotirios

We are tired. We are fed up. We are filled with indignation. Enough is enough. It is time for change.

The economic crisis has crushed us. Our mistakes are burying us. The weight of our sin makes us curl. It causes us to hunch. It makes us to only look towards the earth. It does not allow us to look towards the heavens. No longer, though. We must shake off this yoke. We have lived as if we were only earthly beings. We forgot our origins. We forgot where we are from and where we are headed to. We lost our direction. We do not see our true destination. It is time for change.

The promises of plutocracy, of an earthly paradise, have been proven false. Many government leaders, instead of being ministers and servants of the people, became tyrants. They live in the lap of luxury. They waste away our lives and we suffer. We groan. We languish. It is time for change.

“For here we do not have an enduring city, but we seek the city that is to come.” What voice is this? Where does it come from? Whose voice is this?

It comes from heaven. It is the voice of the heavenly herald, St. Paul the Apostle. We should pay attention to it.

Do we know who we are? Do we know Who our Creator is? Do we know what we are composed of? Do we know what the Creator has destined for us?

Along the journey, we lost our way. We forgot that we are not simply material beings, but spiritual also. We forgot that we are not the only beings on this earth. We forgot that death exists. Furthermore, we forget that death is not the end. We do not remember that death is the beginning of a new life. Death is the gateway that leads us to eternal life. To a more pure life. To a more spiritual life. To a better communion in the glory and bliss of our Creator God.

As it is the beginning of the new ecclesiastical year, I ask all of you to think seriously about our Metropolis’ new theme, “For here we do not have an enduring city, but we seek the city that is to come.”

Let us reconcile and balance our material and spiritual life. Let us not show injustice to the heavens and our earthly hypostasis.  Let us live as workers upon this earth, working all the while for our eternal life in heaven. Our psychosomatic hypostasis demands this balance. Only with this balance can we find true joy.

And now to the practical side. For this balance that brings joy, make your home a small church. The family should pray together. Eat together. Celebrate together. Go to Church every Sunday and great feast day together.

Children should go to Sunday School. They will not learn our Orthodox faith anywhere else, nor about our heavenly and earthly hypostasis.

All children should attend Greek schools: afternoon, Saturday and especially day schools. Parents should spend their money towards the best education for their children. What can you do with money if you lose your children to drugs, a prodigal living, a sinful life?

All of us live on earth, but we should think of heaven. For, truly, “here we do not have an enduring city, but we seek the city that is to come.”

With fatherly love and fervent prayers,

Metropolitan Archbishop Sotirios of Toronto (Canada)

Comments are closed.