Christmas 2012

Χριστούγεννα 2012

Ευλαβεστάτους Ιερατικώς Προϊσταμένους
Εντιμοτάτους Προέδρους και Αξιότιμα Μέλη των Διοικ. Συμβουλίων
Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες,
Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων
και άπαν το ευλαβές πλήρωμα
της Ελληνικής Ορθοδόξου Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά)

Τόπος στο κατάλυμα για τον Χριστό σήμερα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Μητροπολίτη Σωτηρίου

Η σημερινή κοινωνία μοιάζει πολύ με την κοινωνία της εποχής του Χριστού. Φτώχεια και αβεβαιότης σε όλο τον κόσμο. Οι δυνατοί κυριαρχούν και οι αδύνατοι υποφέρουν. Τρομοκράτες και πειρατές σκορπίζουν παντού τον τρόμο και τον θάνατο. Η οικονομική κρίση μαστίζει την ανθρωπότητα. Μέσα σ’αυτή την θλιβερή κατάσταση ζητάει και ο Χριστός τόπο στο κατάλυμα.

Μα ζεί ο Χριστός σαν άνθρωπος στην σημερινή κοινωνία; Ναι. Ζει στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου. Έτσι δεν είπε; «Αν κάνετε καλό σ’ένα από τα ελάχιστα αδέλφια μου, σε μένα το κάνετε», είπε ο Χριστός. Συνεπώς με αυτή την έννοια ο κάθε άνθρωπος είναι ένας μικρός Χριστός. Δεν είναι ο κάθε άνθρωπος μία ζωντανή εικόνα του Χριστού;

Ο μικρός Αλέξανδρος, που αρρώστησε στην Αθήνα και δεν είχε τρόπο να ταξιδέψει στον Καναδά, για να φροντίσει τη θεραπεία του, ήταν ένας μικρός Χριστός που ζητούσε κατάλυμα στη σημερινή κοινωνία. Οι σημερινοί Χριστιανοί ανταποκρίθηκαν στην φωνή του Χριστού για κατάλυμα και βρέθηκαν τα χρήματα και ο μικρός Αλέξανδρος γύρισε στο Τορόντο. Υπήρξαν βέβαια και εκείνοι οι οποίοι ασχημόνησαν. Συκοφάντησαν. Κατέκριναν. Προσπάθησαν οι ίδιοι να καρπωθούν οφέλη. Δυστυχώς συνέβησαν και αυτά. Δεν θα τους κρίνομε εμείς. Ευχόμαστε και προσευχόμαστε να μετανοήσουν. Αν δεν το κάνουν σ’αυτή τη ζωή, θα λογαριασθούν με τον Χριστό στη Δευτέρα του Παρουσία και στη δικαία κρίση. Τότε θα είναι πολύ αργά γι’αυτούς. Ευχόμαστε να μην αμελήσουν την μετάνοιά τους και να μην φθάσουν στο σημείο αυτό να δώσουν λογαριασμό στον Χριστό στη δικαία κρίση.

Κατάλυμα σαν τον Χριστό, στη σημερινή κοινωνία ζητάει και ο ηλικιωμένος. Αυτός που είχε βρει κατάλυμα και ανάπαυση και περιποίηση και χαρά και ευτυχία στο Γηροκομείο. Αλλά τώρα λόγω της οικονομικής κρίσης το Γηροκομείο κλείνει. Πού θα βρει κατάλυμα ο ηλικιωμένος;

Κατάλυμα ζητάει και ο νέος που ξόδεψε τα νειάτα του στις σπουδές και πήρε το πτυχίο του αλλά δεν βρίσκει δουλειά. Φεύγει από την πατρίδα του, που τόσο την αγάπησε, για να βρει κατάλυμα στα ξένα.

Κατάλυμα ζητούν και  ο πατέρας και η μάνα που έχασαν τη δουλειά τους και δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Ποιος θα τους ανοίξει την πόρτα; Ποιος θα τους δώσει δουλειά; Ποιος θα τους δώσει μια κούπα ζεστή σούπα. Ένα ρούχο να σκεπάσουν το κορμί τους; Μιά τρώγλη να βολευτούν, αφού δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το ενοίκιο και τους πέταξαν στο δρόμο;

Κατάλυμα ζητάει και ο νέος, που πιάστηκε στα δίκτυα των ναρκοεμπόρων. Κατάλυμα ζητάει και η κόρη, που αναγκάστηκε να βγει στους δρόμους και να πουλάει τον εαυτό της για ένα κομμάτι ψωμί.

Υπάρχει κατάλυμα στην σημερινή εποχή; Ποιό είναι αυτό το κατάλυμα; Ποιός είναι ο ιδιοκτήτης του. Ποιός είναι ο διαχειριστής του;

Κατάλυμα είναι η γη με όλα της τα αγαθά. Ιδιοκτήτης ο Θεός. Ο Δημιουργός της και Δημιουργός του σύμπαντος. Διαχειριστές του καταλύματος, εσύ και γώ. Και προπαντός οι δυνατοί της γης.

Αν οι διαχειριστές του καταλύματος κάνουμε καλή δουλειά, κανείς δεν θα πεινά. Κανείς δεν θα είναι στον δρόμο. Κανείς δεν θα υποφέρει. Υπάρχει τόπος στο κατάλυμα για όλους, αν η διαχείριση είναι σωστή.

Τα πράγματα αποδεικνύουν πως σήμερα δεν υπάρχει σωστή διαχείριση. Γι’ αυτό είμαστε σ’αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση. Γι’αυτό υπάρχουν άνεργοι. Γι’αυτό υπάρχουν πεινασμένοι. Γι’αυτό υπάρχουν άστεγοι. Γι’αυτό υποφέρουν τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας.

Μέσα σ’αυτή την κακοδιαχείριση γίνεται μεγάλος χαλασμός. Μικροί και μεγάλοι υποφέρουν. Γίνονται τα πάνω, κάτω. Πλούσιοι γίνονται φτωχοί και φτωχοί, πλούσιοι. Πάνω απ’όλα, οι άνθρωποι χάνουν τον ηθικό τους, τον πνευματικό τους προσανατολισμό. Και όσο αυτό γίνεται, τόσο χειροτερεύει η κατάσταση. Γίνεται ένας φαύλος κύκλος.

Σήμερα η ανθρωπότης, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, χρειάζεται τον Χριστό. Χρειάζεται τον Χριστό να φωνάξει. Σταματήστε. Σταματήστε την αισχροκέρδια. Μην αλληλοτρώγεστε. Έχει αγαθά η γη για όλους. Μην τα καρπώνεστε μόνο οι ολίγοι. Δεν θα τα πάρετε μαζί σας. Διορθωθείτε πριν ακούσετε την φοβερή ετυμηγορία. «Ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν».

Χριστιανέ μου, όποιος κι αν είσαι, όπου κι αν είσαι. Γιόρτασε την Γέννηση του Χριστού μας με όλη την ψυχή σου. Άνοιξε την ψυχή σου και δώσ’ Του κατάλυμα. Θα σου φέρει χαρά, ειρήνη, ευτυχία. Τον αναγνωρίζεις; Είναι Αυτός που ήταν και είναι Θεός και έγινε άνθρωπος. Είναι αυτός που είναι Κύριος της ζωής και του θανάτου. Είναι αυτός που είναι ο μόνος Λυτρωτής και Σωτήρας του κόσμου. Είναι αυτός που θα έλθει να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Είναι όμως και ο σημερινός άνθρωπος που υποφέρει. Άνοιξε και σ’αυτόν την καρδιά σου. Άπλωσε το χέρι σου και βοήθησέ τον. Καλά Χριστούγεννα ευλογημένοι μου Χριστιανοί.

Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές εν Χριστώ Τεχθέντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΤΟΡΟΝΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΣ

Metropolis1

Christmas  2012

Reverend Fathers,
Honourable Presidents and Esteemed Μembers of our Community Councils
Philoptochos Societies, Teachers, Students and Youth
of our Communities, and to all the Plenitude of our
Holy Greek Orthodox Metropolis of Toronto (Canada)

A Place for Christ to Dwell Today

CHRISTMAS ENCYCLICAL

By Metropolitan Sotirios

Today’s society closely resembles humanity during the time of Christ. Poverty and uncertainty exists all over the world. The mighty rule and the powerless suffer. Terrorists and pirates spread feelings of fear and death throughout the world. The economic crisis plagues the human race. In the midst of this distressing situation, Christ comes and seeks a place to dwell and to find refuge.

Does Christ live as a person in today’s society? Yes He does! He lives in the face  of the person who is in need. Did He not teach this? “If you do good to one of the least of My brethren, you do it also to Me,” Christ said. Therefore, in this sense, every person is a small “Christ”. Is not every human being a living icon of Christ?

Little Alexander, who fell ill in Athens and had no means to come back to Canada to continue with his treatment, is a small “Christ” that was asking for a place to dwell in today’s society. Many Christians responded to the voice of Christ, funds were gathered and little Alexander returned to Toronto. Of course, there were those who doubted. They slandered. They judged. Through this situation, they tried to reap benefits. Unfortunately, these events also occurred. We, however, will not judge them. We hope and pray that they will repent. If they do not in this life, they will be judged by Christ at the Second Coming and His righteous Judgment. At that time, it will be too late for them. We hope they do not neglect their repentance and do not reach the stage where they must give an account to Christ on that Last Day.

In today’s society, the elderly person also asks for a place to dwell and find refuge, just as Christ did. In Greece, many elderly had found accommodation and rest and care and joy and happiness in a nursing home. Yet now, due to the financial crisis, the nursing home is closing its doors. Where will these elderly people find accommodation?

Many young people in Greece who have dedicated their lives to post-secondary education, have graduated and earned their university degrees, but cannot find work. They also are seeking a place to live and find refuge. They leave their motherland, which they love so much, to find a place to live and work in foreign lands.

The father and mother who lost their jobs, and who now cannot provide for their family, also seek a place to dwell and find refuge. Who will open the door to them? Who will give them work? Who will give them a bowl of hot soup and clothing to protect them? When they can not pay their rent, and are thrown out on to the street, where will they go to live?

Young people who have been caught up in doing narcotics and are the victims of drug traffickers, also seek a place to dwell and find refuge. The daughter, who has been forced to walk the streets and sell her body so she can eat a piece of bread, also seeks refuge and security.

Is there a place for all these people to live and find security in today’s day and age? Where is this place? Who is its owner? Who is its manager?

This dwelling place is none other than the earth with all its goods and material resources. God is its owner, for God is its Creator and the Creator of the entire universe. Those who are invested with caring for this dwelling place are none other than you and I. In particular, the  powerful ones of the earth who are blessed with material wealth, have the financial means to provide for the proper caring and support of those less fortunate and for those in need.

If we, as the managers and stewards of this dwelling place here on earth, do our duty and provide properly for those in need, no one would go hungry. No one would be on the streets. No one would suffer. There would be a dwelling place and a refuge for all the people of the world who seek food, clothing and shelter, if things were administered properly.

The grave situation around the world proves to us that, in today’s day and age, the earth’s material resources are not being administered properly. This is why there is a global economic crisis. This is why there are people who are unemployed. This is why there are people who are hungry. This is why people are homeless. This is why two-thirds of humanity today suffers.

With this problem of bad stewardship and mis-management, great chaos ensues around the world. Both young and old suffer. Everything is turned upside down. The rich become poor and some of the poor become rich. Above all, people lose their sense of ethics, their spiritual direction. As long as this goes on, the situation will only become worse. It is a vicious cycle.

Humanity today, now more than ever, needs Christ. They need Christ to reprimand them and to say to them: “Stop! Stop the economic exploitation of others. Do not devour each other. The earth has enough material resources and goods for everyone. These should not be reaped only by the few, but by all. You can’t take it with you. Repent before you hear the fearful verdict, ‘This night, your soul is required of you'”.

Beloved Christians: Celebrate the Birth of Christ with all your strength and being. Open your hearts and souls to Him and give Him a place to dwell and seek refuge. He will bring you true joy, peace, happiness. Do you recognize Him? He is the One who was and is God, who took on human flesh from the Ever-Virgin Mary and became man. He is the One who is Lord of the living and of the dead. He is the only Redeemer and Saviour of the world. He is the One who will come to judge both the living and the dead. He is to be found in the face of the person who suffers and is in need. Open your hearts to this person as well.  Extend your hands to help this person. May your Christmas be a most blessed and joyous celebration!

With fatherly love and fervent prayers in the New-Born Christ,

Metropolitan Archbishop Sotirios of Toronto

Head of the Greek Orthodox Church in Canada

Comments are closed.